เมื่อชีวิตเป็นแบบนี้แล้วเงินจะมีค่าอะไร

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วเงินจะยังมีค่าอะไร
“ฉันไม่เห็นทุกข์อะไร ทำไมฉันต้องมาปฏิบัติธรรมด้วย?”
มาเปิดใจยอมรับความจริงกันดีกว่า
เพราะว่าในการที่เราบอกว่ามนุษย์ทุกคนมีความเกิด เเก่ เจ็บ ตายเป็นธรรมดา มันเป็นธรรมดาจริง ๆ หรือ? ทำไมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่าเกิด เเก่ เจ็บ ตาย เป็นทุกข์ล่ะ?
วันนี้ที่ท่านบอกว่าท่านไม่เห็นเป็นอะไรเลยท่านก็มีความสุขดี
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ท่านรักสักอย่างหนึ่ง ทุกข์ไหมล่ะ? ทุกข์ทันที
ถ้าเกิดการพลัดพรากไม่ว่าจะใครก็ตาม ทุกข์ทันที
หมอพูดคำเดียวเลยว่าท่านเป็นมะเร็งอีกไม่ถึงกี่วันท่านจบชีวิตเเน่ ท่านทุกข์เเน่นอน เงินจะไม่มีค่าใด ๆ อีกเลย ชีวิตที่เหลือจะหมดค่าเลย
ผมเจอมาเเล้ว
ผู้ชายคนหนึ่งเจ้าของกิจการ ถ้าให้ผมประเมินทรัพย์สินของเขาน่าจะประมาณห้าพันล้าน ไม่อยากจะบอกว่าธุรกิจอะไรถ้าพูดออกไปทุกคนรู้จักเลย เปิดคอร์สที่นี้ด้วย เจอกับผมพูดเเบบเปิดอกเลย เขาบอกผมว่าก็ไม่เคยรู้สึกอะไรมาก่อนว่าจะต้องมาปฏิบัติธงปฏิบัติธรรมอะไร ก็เห็นชีวิตมีความสุขดีมีเงินมีทองใช้
วันหนึ่งไปหาหมอ หมอตรวจร่างกายเขากับเเฟน จากนั้นพอผลตรวจร่างกายออกมา หมอบอกว่าเเฟนผมเป็นเอดส์
ในใจผมเนี่ยวาบเลย
คือต่อให้เราบอกว่ารักกันเเค่ไหนก็ตามตอนนั้นผมนึกถึงเเต่ตัวเองเลย คือไม่ได้นึกถึงเลยว่าเเฟนตายเเน่ เเต่นึกถึงเเต่ตัวเองเลยว่า กูตายเเน่! เเฟนเป็นเอดส์เหรอ! คือเขาบอกเลยว่าวินาทีนั้นตัวเย็นวาบไปทั้งตัวเลย
สิ่งเดียวที่คิดออกคือ ทำยังไง ทำยังไงผมถึงจะไม่เป็น! เขารู้สึกเลยว่าหมอเอาไปหมดเลยก็ได้ห้าพันล้าน หมอบอกคำเดียวว่าผมไม่เป็น เเล้วบอกมาเลยว่าผมจะไม่ตาย!
คือเขารู้เลยว่านั้นคือครั้งหนึ่งที่เงินไม่มีค่าอีกเลย ไม่มีค่าเเม้เเต่จะให้เห็นสักสลึงหนึ่งเลย เขารู้เลยว่าได้ยินอย่างนี้เมื่อไหร่ ความตายมาอยู่ตรงหน้าเเล้ว เงินไม่มีค่าอีกเลย มันย้อนกลับไปคิดอะไรไม่ทันเลย เขามึนไปหมดเลย เงินไม่มีค่าเลย
เงินคือสิ่งที่เราคิดเอาเองว่ามันจะมีค่า มันเเค่ให้ความสะดวกสบายเล็กน้อยเท่านั้นเอง เเต่ไม่เคยปัดเป่าความทุกข์ออกจากใจได้เลย
วันนี้เขาก็เดินทางเข้าสู่เส้นทางธรรม
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากคอร์ปปฏิบัติธรรม “หมดเปลือก”
สามารถดูคลิปวีดีโอคอร์สนี้ได้ที่นี่
https://youtu.be/HwqZyMNzIFs?list=PLh9Sm2EK19nRzsYnsXGGGbkbPTsoCPSvd

ทำไมจะรักษาศีลไม่ได้?

why cant
ในสังสารวัฏอันยาวนาน วันนี้เราอาจจะยังไม่เห็นภาพ สิ่งที่จะเปลี่ยนเเปลงได้มีอยู่อย่างเดียวคือธรรมะ ที่จะเข้าไปเปลียนคน ถ้าไม่มีสิ่งนี้ เปลี่ยนอะไรก็ไม่ได้ เพราะจะมีเเต่สัญชาตญาณเท่านั้น ที่ดึงลงเเล้วก็ต่ำลงไปเรื่อย ๆ เพราะสัญชาตญาณของไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือรูปนามหรือจะเป็นเดรัจฉาน มันมีอยู่อย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือปกป้องตัวเอง รักษาเผ่าพันธุ์ อะไร ๆ ก็จะเอาตัวเองเป็นหลัก เพราะฉะนั้นมันจึงพร้อมที่จะตอบสนองด้วยการทำบาปทำชั่วทำอกุศลด้วยการทำผิดศีล
อย่างการผิดศีล ฟังดูบางคนบอกว่า “โอ้ย รักษาศีลรักษาไม่ได้หรอกตั้ง ๕ ข้อ ทำได้อย่างมากก็ข้อสองข้อ ใครจะไปถือได้ตั้ง ๕ ข้อ”
ผมสงสัยจริง ๆ เลยว่าศีล ๕ ที่บอกว่าถือไม่ได้ มันเเปลว่าอะไร
ข้อที่ ๑ ปาณาติบาต การออกไปฆ่าทรมานสัตว์ คือการออกไปมุ่งร้ายเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ใช่ปกป้องตัวเองด้วยซ้ำนะ ถ้ามีใครมาทำท่านเเล้วท่านตอบโต้ยังพอฟังได้นะ เเต่ถ้าอยู่เฉย ๆ ออกไปรุกรานคนอื่น อันนี้ฟังไม่ขึ้นนะ นี้คนประเภทไหนที่ออกไปรุกรานคนอื่น
ข้อที่ ๒ อทินนาทาน ถ้ามีคนมาขโมยของท่านเเล้วท่านปกป้องยังพอฟังได้ เเต่นี้ออกไปเพื่อไปขโมยของคนอื่น ไปโกง ไปคอรัปชั่นคนอื่นเพื่อเอาเข้ามาเป็นของตัวอันนี้รุกรานคนอื่นนะ
ข้อที่ ๓ กาเมสุมิจฉาจาร ไม่ใช่ว่าเขามารุกรานคนในบ้านท่านนะ เเต่ท่านกลับออกไปรุกรานคนอื่นนะ เอาลูก เอาเมียเอาของคนอื่นมาเป็นของตัว ไปแอบกินเล็กกินน้อยของคนอื่นเขา นี้คือออกไปรุกรานนะ
สามข้อที่ผมพูดมานี้ออกไปรุกรานนะ ถ้าบอกว่า “เฮ้ย ฉันถือศีลไม่ได้หรอก..” เเปลว่าท่านไม่สามารถที่จะหยุดรุกรานคนอื่นได้หรือ? นี้ไม่ใช่มนุษย์เเล้วนะ
ข้อที่ ๔ เกี่ยวกับเรื่องวาจา ล้วนออกไปรุกรานคนอื่นทั้งสิ้น ไม่ว่าจะการโกหกเพื่อจะให้ตัวเองได้ผลประโยชน์เเล้วก็ไปกระทบกระเทียบผู้อื่น หรือพูดให้คนอื่นตีกันเรียกว่าเสียดสี
สี่ข้อที่ผมพูดถึงรุกรานคนอื่นหมด
ส่วนข้อที่ ๕ รุนรานทั้งตัวเองเเละคนอื่น คือเรื่องสุรา ตัวเองก็ทำร้ายตัวเองจนหมดป่นปี้ อวัยวะภายข้างในวินาศสันตะโรอยู่ได้ไม่ครบอายุเเน่ เเถมเมื่อเมาเเล้วไม่ต้องพูดเลยว่า ศีลทั้งหมดยกเลิกจบกันเพราะพังทุกข้อ พร้อมจะทำทุกข้อเพราะหมดเเล้วความเป็นสติสัมปชัญญะ หมดความเป็นมนุษย์ไปเรียบร้อย
ตกลงศีลทั้ง ๕ ข้อออกไปรุกรานชาวบ้านหมด เพียงแค่อยู่ให้ตัวเองเป็นปกติบอกว่าทำไม่ได้ …ผมเริ่มไม่ค่อยเข้าใจ?
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากคอร์ปปฏิบัติธรรม “หมดเปลือก”
สามารถดูคลิปวีดีโอคอร์สนี้ได้ที่นี่
https://youtu.be/HwqZyMNzIFs?list=PLh9Sm2EK19nRzsYnsXGGGbkbPTsoCPSvd

เพียงแค่ยอมรับความจริง

จงหยุดที่จะช่วยเหลือคนอื่นบ้าง
ทำไมเราถึงยังทุกข์
เอาง่าย ๆ เลย เอาเเค่ชั้นโลก ๆ
ยังไม่ต้องถึงชั้นลึกหรือชั้นหลุดพ้น

เราทุกข์เพราะเราไม่ยอมรับความจริง

เเค่นั้นเเหละ เอาเเค่ชั้นโลก ๆ เลย
เเค่เข้าใจคำนี้คำเดียว หายทุกข์ไปบาน กว่าครึ่งหายไปทันที

จำไว้เลยเราทุกข์เพราะเราไม่ยอมรับความจริง

หมายความว่ายังไง

ท่านอาจจะบอกว่า
“ฉันก็ยอมรับความจริงได้ ทำไมฉันจะไม่ยอมรับ!”

ถ้าผมถามว่าทุกคนต้องตายถูกไหม

ท่านบอกว่าถูก

คนที่ท่านรักต้องตายถูกไหม

ถูก!

เอาตอนนี้เลยไหม

นึกหน้าคนที่รักเลย ตายเเล้ว ตายเมื่อกี้นี้

ที่บ้านโทรมาเเต่ยังไม่สามารถติดต่อท่านได้
ไม่เชื่อท่านลองไปเช็คดูที่โทรศัพท์มัน miss call อยู่
ลองโทรกลับไปสิจะได้ยินเสียร้องไห้ที่ปลายทาง
“ตายเเล้ว!!!” ตายเมื่อกี๊นี้เอง! ดูสิทุกข์ไหม

เพิ่งออกจากคอร์สปฏิบัติเลย ดูสิจะทุกข์ไหม

ทุกข์

ทำไมถึงทุกข์ล่ะ

“อ้าว! ลูกตายทั้งคนมีหรือจะไม่ทุกข์ ไม่ทุกข์ก็บ้าเเล้ว”

จากนั้นไปจัดงานศพ สวด 7 วัน เเล้วก็ร้องไห้ 7 วัน

ตอนที่คนมางานศพคงค่อยยังชั่วนิดนึง
ชวนคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ ปลอบใจอะไรบ้าง
อาจจะลืมช่วงเวลาที่เศร้าลงไปบ้าง
เเต่พอไปอยู่คนเดียวก็กลับไปคิดเรื่องเดิมอีก
ก็ร้องไห้ทั้งคืน

ทุกข์ไปอีก 1 เดือน

ทุกข์ไปอีกเดือนที่ 2

ทุกข์ไปเดือนที่ 3

ความทุกข์ค่อย ๆ จางลง

ถึงเดือนที่ 4 เดือนที่ 5 ค่อยยังชั่ว

เดือนที่ 6 คลายจากทุกข์

ถ้าไปเจอหน้าอีกทีถาม เป็นยังไงบ้าง
“ดีขึ้นเเล้วอาจารย์ ดีเเล้วเเหละ 6 เดือนดีขึ้นเเล้ว
ทำใจได้เเล้ว ทำใจได้เเล้ว”

ทำใจได้เเล้วมันเเปลว่าอะไร? ยอมรับความจริงได้เเล้ว?

ลูกตายตั้งแต่นาทีแรกที่ได้ยินเเล้ว

6 เดือนที่ผ่านมานี่ทุกข์มาตลอดเลย จนกระทั่งเพิ่งทำใจได้ว่าลูกตายจริง ๆ

ถ้ามันทำใจได้ตั้งแต่วินาทีที่ได้ยินได้ไหม

จะทุกข์ไหมถ้าทำใจได้ตั้งแต่ตอนนั้นเลย

ก็ในเมื่อ 6 เดือนมันทำใจได้ ไม่ร้องเเล้ว มันทำใจตั้งแต่นาทีเเรกเลยได้ไหม

“อาจารย์พูดเล่นรึเปล่า!”

เเค่ถามว่าทำได้ไหม ถ้า 6 เดือนมันทำได้
บางคนทำไมทุกข์ 5 เดือนยังทำใจได้
บางคนทุกข์ 3 เดือน
บางคน 2 เดือน
บางคน 1 เดือน
บางคน 7 วัน
บางคนวันนึง
บางคนนาทีนึง
บางคนวินาทีนึง

บางคนไม่ทุกข์เลย

ถ้าคนไม่ทุกข์เลยเเปลว่าอะไร

เเปลว่าไม่รักลูก?

หรือว่าเขาเห็นความจริงตามความเป็นจริงเเล้ว

เขาไม่ทุกข์ฟรี

เเล้วเขาก็เข้าใจเเล้ว ก็สรรพสิ่งก็อย่างนี้แหละ

เกิดขึ้นเเล้วก็ดับไป

ก็เห็นรู้จักอนิจจังกันทุกคน

ผมถึงบอกว่าไม่ต้องทำอะไรเลย
ถ้าจะมาปฏิบัตินะ เอาพ้นทุกข์เบื้องต้น

ยอมรับความจริงให้ได้

อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากคอร์ปปฏิบัติธรรม “โตขึ้นหนูจะเป็นเบนซ์”
สามารถดูคลิปวีดีโอธรรมบรรยายนี้ได้ที่นี
http://youtu.be/3yjsKZG5rmU?list=PLJvMwkyTBefV9C5RzNh0UX322Z122_w0q

…เห็นไหม…

...เห็นไหม...
ตาก็มีวิญญาณ ถ้าไม่มีวิญญาณน่ะมันจะรู้ได้ยังไง
ตาเห็นรูป เกิดจักขุวิญญาณ นั่นล่ะวิญญาณทางตา
ก็รู้ว่านี่มันไหลเรื่อย ไหลเรื่อย ไหลเรื่อย

นี่ คนนี้ปีที่แล้วเจอกัน มาปีนี้ก็แก่กว่าปีที่แล้ว
เขาก็ไหล เราก็ไหล มันก็ไหลเรื่อยอย่างนั้น
นี่คือความไม่เที่ยงมันปรากฏ

แต่เสร็จแล้วไม่รู้จัก ไม่รู้จักเลย
โอ๊ย โตเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้ว
เก่ง สวย อย่างนั้นอย่างนี้

นั่นคือความไม่เที่ยง
ความไม่เที่ยงที่มันปรากฏ

เดือนมกราฯทางเชียงใหม่
ดอกไม้ก็บาน อะไรก็บาน
ต้นสนต้นเสินอะไรก็สวยงามขึ้น สวยงามขึ้น

พอไปหน้าแล้ง เหี่ยว เฉา
แล้วดอกไม้ไม่ใช่ว่าบานตลอดทั้งเดือน
เมื่อวานตูมๆ วันนี้เริ่มที่จะบาน
พอก่อนเที่ยง พอสาย ๆ บานแล้ว หอมแล้ว
ดอกกุหลาบหอมแล้ว พอตอนบ่าย เฉาแล้ว
เสร็จแล้วเย็น ร่วงแล้ว

เห็นไหม เที่ยงไม่เที่ยง
เห็นต้นไม้ ตาเห็น เห็นดอกไม้ ตาเห็น
แต่ว่าใจบอด ใจไม่เห็น
ถ้าใจเห็น เห็นดอกไม้ต้องเห็นตัวเองด้วย

เห็นตัวเองด้วย
แต่ละสัด แต่ละส่วนของร่างกาย
ต้องเห็นด้วย…แต่นี่ไม่เห็น

หลวงพ่อเอี้ยน วิโนทโก

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากจากธรรมเทศนา
http://www.santibunpot.com/

ทำไมเราต้องศึกษาธรรมะ ทำไมเราต้องปฏิบัติธรรม

ทำไมเราต้องศึกษาธรรมะ ทำไมเราต้องปฏิบัติธรรม
ทำไมเราต้องเข้ามาปฏิบัติธรรมด้วย ทั้ง ๆ ที่เราก็เป็นคนดีอยู่แล้ว เราก็ไม่ได้ไปคดโกงใคร ไม่ได้ไปทำบาปทำชั่วกับใคร เราก็ดูแลพ่อแม่อย่างดี จะมาปฏิบัติธรรมทำไม เเล้วเราก็ไม่ได้มีความทุกข์ขนาดนั้น ขนาดที่อกหักล้มละลายอะไรที่จะต้องมาปฏิบัติธรรม
นี่เป็นคำถามที่เบสิกนะ ผมก็ได้ยินเรื่องเเบบนี้มาเป็นร้อยเป็นพันครั้ง
วันนี้ที่เราบอกว่าเราไม่ได้ทุกข์ไม่ได้ร้อนอะไร เราลองนึกดูดี ๆ นะครับว่า ที่เราบอกว่าเรามีความเกิด เเก่ เจ็บ ตายเป็นธรรมดา เเต่พระพุทธเจ้ากลับตรัสว่า เกิด เเก่ เจ็บ ตาย เป็นทุกข์
รู้สึกว่าเริ่มขัดกันนะสองคำนี้ คนเจ็ดพันล้านคนบอกว่าเป็นธรรมดา แต่พระพุทธเจ้ากลับตรัสว่าเป็นทุกข์ “เกิด” นี่ยังไม่ทันรู้ ข้ามไปก่อน เอาเเก่ก่อน
“เเก่” ทุกข์ไหม ผมว่าทุกข์นะ จากคนที่อย่างพวกเราสมมุติว่ามีอายุยังไม่มาก ยิ่งถ้ายังเป็นวัยรุ่นเป็นเด็กยังไม่รู้สึกเลย เเต่พอต้องเดินช้า ๆ เดี๋ยวหกล้มหลังโก่ง เอ๊ะ! นี่สภาพทุกข์เริ่มเกิดเเล้วนะ
“เจ็บ” เจ็บนี่ไม่ใช่เเค่หกล้มนะ ผมนี่ไปเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาลที่เป็นมะเร็งบ่อย บ่อยมาก หรือเเม้เเต่คนที่กำลังจะตายแล้ว อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะตาย ผมรู้เลยว่าเขาทุกข์มาก ทุกคนเข้าไปยึดติดเสพติดกายนี้ทั้งนั้น
ดังนั้นที่บอกว่ามันเป็นธรรมดานี่ ผมไม่เคยเห็นใครเป็นธรรมดาเลย เเล้วขอโทษสภาพนี้เกิดกับทุกคน ไม่ใช่เกิดขึ้นกับบางคน วันนี้ไม่เกิดไม่ได้เเปลว่าวันหน้าไม่เกิด หรือวันนี้เกิดเเล้ว ไม่รู้นะวันหน้าไอ้ที่เกิดอยู่นี่อาจจะพาตายเลย
เพราะฉะนั้นวันนี้สภาพที่เราบอกว่าเจ็บเป็นธรรมดา ผมว่าไม่ธรรมดา
ผมเชื่อว่าพระพุทธเจ้าตรัสถูก
“ตาย” เเทบจะไม่ต้องพูดเลย บางคนบอกว่าอย่ามาพูดเรื่องนี้กับฉันเรื่องอัปมงคล… ไปโน่นเลย
ผมว่าไม่ธรรมดาผมเห็นเเต่ละคนที่กำลังจะตายไม่ธรรมดาเลยสักคน
สมมุติว่าท่านเป็นผู้ที่มีชีวิตกินดีมีสุข มีเงินมีทองใช้สะดวกสบาย ผมก็เชื่อว่าคนในยุคปัจจุบันก็อยู่ในขั้นนั้นเป็นจำนวนมากเลยที่ผมเห็น เเต่เมื่อถึงจุดนี้จริง ๆ ที่ความตายมายืนอยู่ตรงหน้า รู้ไหมว่ายิ่งมีกินมีสุข ยิ่งเข้าไปเสพสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นเท่าไหร่ ความยึดติดจะเหนียวเเน่นขึ้นเรื่อย ๆ วันที่ท่านจะต้องพรากจากสิ่งที่ท่านติดเอาไว้ วันนั้นจะทุกข์ไม่มีอะไรเหมือนเลย
ผมให้เด็กวาดภาพสิ่งที่เขาอยากจะวาดให้สวยที่สุด มีสีน้ำสีทุกอย่าง เด็กวาดภาพอย่างวิจิตรในครึ่งชั่งโมง หลังจากที่เราเอาภาพมาโชว์กันเเล้ว เด็กก็โชว์ด้วยความชื่นชม ชื่นใจในภาพของตัวเอง ผมเชิญเด็กที่ได้ที่หนึ่งออกมา ถามว่าสวยไหม หนูก็ทำได้สุดยอดสวยมากเพื่อน ๆ ตบมือให้ ผมฉีกภาพนั้นกลางหน้าเวทีเลย เด็กเนี่ยหัวใจสลายเลยเเทบจะร้องไห้ตรงนั้นเลย ผมถามว่าทุกข์ไหม เขาบอกว่าทุกข์ หนูเสียดายมากเลย ทำไมอาจารย์ทำเเบบนี้ ผมบอกว่าเธอรู้ไหมว่าถ้าเธอเป็นอะไรไป เเม่ของเธอใจจะขาด
ผมถามว่าเขาสร้างภาพนี้มานานเเค่ไหน เขาบอกว่าครึ่งชั่วโมง ครึ่งชั่วโมงเธอรู้สึกขนาดนี้เลยหรอ เเล้ว 16 ปีที่พ่อแม่ค่อย ๆสร้างเธอขึ้นมา ถ้าเธอทำอะไรหรือเป็นอะไรไป รู้รึยังว่าเเม่เธอจะรู้สึกยังไง
เด็กเงียบเลย
เเต่ผู้ใหญ่ ท่านสร้างสิ่งนี้(ตัวท่านเอง)ขึ้นมาด้วยตัวเอง จะ 40 50 60 ปี คิดหรอว่าวันที่จะฉีกมันให้สลายออกท่านจะทิ้งมันได้ ไม่มีทาง ทุกข์มหันต์จะเกิดขึ้นในวันนั้นเลย
เเล้วขอโทษ นั่นท่านไปยึดมันเองมันไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย เมื่อถึงเวลามันจะเเตกสลาย มันจะเเตกสลายไปตามเหตุปัจจัยของมันไม่สนว่าท่านรู้สึกยังไง มันจะตายไม่ขึ้นกับอยากหรือไม่อยากของใคร ต่อให้ท่านไปทำอะไรก็ตาม
ก็เหมือนกับท่านนั่งอยู่กลางเเสงเเดดที่มีเงาเมฆมา ถ้าเมฆมาบังท่านก็ดีใจ โอ้ย…ฉันอยากให้เมฆอยู่นาน ๆ เเล้วเมฆก็ผ่านไป ไม่เกี่ยวอะไรกับอยากของท่าน กายนี้ก็เช่นกัน ท่านหลงคิดเอาเอง ท่านกำลังหลงเข้าไปในคิด ท่านพยายามไปทำโน่นทำนี่เพื่อจะไปต่ออายุมัน เเต่อายุของมันมีจำกัด เเม้จะต้องกินยาบำรุงเท่าไหร่ก็ตาม สุดท้ายตายเหมือนเดิม ยิ่งทำอะไรมากจนเกิน ยิ่งเข้าไปรักผูกพันมันมากขึ้นเท่านั้น
เเล้วทีนี้ตกลง เกิด เเก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดาจริงหรือ ชักจะไม่ธรรมดาเเล้ว
สิ่งที่ท่านได้ยินทั้งหมดในโลกนี้มันไม่มีใครบอก ผมก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน จนกระทั่งผมเข้าสู่การปฏิบัติธรรม ฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ผมถึงรู้ว่าโลกนี้มีเรื่องเข้าใจผิดอีกเยอะมาก
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

บทสัมภาษณ์ในรายการ “สุขทุกวัน 7 วัน 7 กูรู”
ทางช่อง AMARIN TV (1 พฤษภาคม 2558)
https://youtu.be/Spc_NLjhUF4?list=PLDzf9cyBwgxCNwRsjZgHTiJdfW0iznaQ5