ปฏิบัติธรรมต้องเริ่มจากพื้นฐานก่อน!

ปฏิบัติธรรมต้องเริ่มจากพื้นฐานก่อน
เราฟังธรรมครูบาอาจารย์ชั้นสูงกันมาตลอด เข้าใจปฏิจจสมุปบาท เข้าใจอริยสัจ เข้าใจอริยมรรค เข้าใจไตรลักษณ์ แต่รู้หรือเปล่าว่าพวกเรา ‘ตีนลอย’ กันทั้งหมด เข้าใจธรรมะชั้นลึกในระดับสูง แต่ไม่มีฐานกันเลย พวกเราเดินข้ามผ่านขั้นที่ ๑ ขั้นที่ ๒ ขั้นที่ ๓ เอาแต่จะไปฟังขั้นที่ ๖ จากครูบาอาจารย์ซึ่งเป็นผลของการทำตั้งแต่ขั้นแรก เราถึงไม่เข้าใจธรรมจากการภาวนาที่ประจักษ์แจ้งขึ้นมาจากข้างในได้เลย นี่ก็ล่วงเลยเวลามามากแล้ว ทำไมไม่เห็นใครเข้าใจธรรมได้เลย เพราะพวกเรา ‘ตีนลอย’
กลับมาเริ่มจับมือเขียน ก.ไก่ กันดีกว่านะ เอาขั้นแรกเลย เรามีสติสัมปชัญญะในทุกอิริยาบทตลอดทั้งวันได้จริงหรือเปล่า ทุก ๆ อาการคู้ เหยียด เดิน ก้าว นั่ง นอน หยิบแก้วน้ำมาดื่ม ถูสบู่ อาบน้ำ แปรงฟัน ทานข้าว อาการเคี้ยว
ถ้าทำแบบนี้ไม่ได้ทั้งวัน อย่ามาเรียกว่าเป็นนักปฏิบัติ ฐานยังไม่มีเลย!
ถ้าเราไม่เห็นผู้รู้กับผู้ถูกรู้ มัวแต่คิด ๆ ทั้งวัน ก็มีแต่การสร้างตัวตนทั้งวัน มันทำให้ความเห็นที่ถูกต้องไม่ได้เบียดความเห็นผิดออกมาได้เลย แล้วจะเอากำลังที่ไหนไปประจักษ์แจ้ง ข้อเสียจากการฟังเยอะแต่ไม่ได้ภาวนาเห็นจากข้างในออกมาเองคือ จะมีการ copy คำและความรู้ของครูบาอาจารย์มากลายเป็นความรู้ของเรา กลายเป็นสร้าง ‘ตัวตนใหม่’ เข้าไปอีก เพราะปัญญาที่เกิดขึ้นไม่ใช่ของเรา มันจึงทำอะไรก็ไม่เป็นธรรมชาติที่นิ่มนวล เพราะไม่ใช่ปัญญาของเราจริง ๆ
ถ้าปัญญาของเราจริง ๆ จะนิ่มนวลและเป็นธรรมชาติมาก
ดังนั้นหากทุกคนเข้าใจตรงจุดนี้ที่ว่าพวกเราตีนลอย ก็จะเข้าใจว่า ทำไมเรากลับมาอยู่กับชีวิตประจำวันเราถึงยังเป็นเหมือนเดิม ยังพูดเพ้อเจ้อเหมือนเดิม ยังนินทาคนอื่นเหมือนเดิม ยังพูดคำหยาบเหมือนเดิม ยังคิดมุ่งร้าย เบียดเบียนคนอื่นเหมือนเดิม ยังหงุดหงิดและโกรธเหมือนเดิม ฯลฯ
เพราะเราไม่ได้ฝึกเขียน ก.ไก่ !

อ.ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากธรรมบรรยาย
คอร์สปฏิบัติธรรม “จับมือเขียน ก.ไก่”
ดาวโหลดคลิปเสียง mp3 คอร์สนี้ฟังได้ที่
https://makkanuka.wordpress.com/2016/01/01/hand-teaching/