จิตนั้นดับ สงบ เย็น หมดสิ้นแล้ว

จิตว่างแบบจบหลักสูตร
นิพพานของคนโง่ เข้าใจกันว่าตาย

ไม่ได้ตาย

พระพุทธเจ้ายังเป็นอยู่ตลอดกาล ไม่มีตาย

จิตที่เป็น “ตัวกู” ของท่านเท่านั้นที่ตายไป

แล้วก็เกิดจิตพุทโธขึ้นมาทันที

เป็นจิตที่รู้ “อริยสัจ รู้ขันธ์๕ รู้ปฏิจจสมุปบาท”

ทั้งฝ่ายทุกข์และฝ่ายดับทุกข์

จิตจึงปล่อยจิต ไม่ยึดเอาจิตมาเป็นตัวกูอีกต่อไป

นั่นแหละคือ จิตว่าง จิตดับหมด

จิตนั้นสงบเย็นหมด จิตนั้นเข้าสู่ธรรมชาติหมด

กาย วาจา ใจ ก็สงบเย็นหมด ไม่มีตัวกูอีกต่อไป

วิญญาน นามรูป อายตนะ ผัสสะ เวทนา ดับเย็นหมด

เหลือแต่ร่างกายที่ไม่ใช่ ตัวกูของกู

มันจะสิ้นลม หรือจะอยู่ไปนานเท่าไร ก็เป็นเรื่องของธรรมชาติ

สุดแล้วแต่เหตุปัจจัยภายนอก

แต่สำหรับภายใน คือ จิตนั้นดับเย็นหมดสิ้นแล้ว

นั่นแหละ ที่สุดของความทุกข์อยู่ที่ตรงนี้

ผู้อ่านอ่านแล้วลงมือปฏิบัติเข้าเถิด อย่าได้ท้อถอย

อย่าเลี้ยงเสือเอาไว้

ปล่อยจิตที่ถูกยึดถือว่าเป็นตัวกูตัวนั้น

ปล่อยเสือเข้าป่าเสีย ให้มันเป็นธรรมชาติ

ให้เสือตัวนั้นอยู่แต่ในป่าแห่ง “วิวัฏฏะ”

จากเสือก็จะกลายเป็นแมวเชื่อง ๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น

หลวงพ่อเอี้ยน วิโนทโก

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากหนังสือ “ไม่ใช่กู”
http://www.santibunpot.com/