การปฏิบัติธรรมในห้องส้วม

การปฏิบัติธรรมในห้องส้วม
เมื่อก่อน..ห้องส้วมท่านอาจารย์พุทธทาส

ประตูเป็นไม้ นั่งถ่ายใส่กลอนไม่ได้

มีปี๊บใบหนึ่งสำหรับใส่กระดาษชำระเท่าที่หาได้

และตักน้ำใส่โอ่งเล็ก ๆ

ท่านเขียนไว้กับชอล์กที่ประตูว่า ”ห้องวิปัสสนา ”

อันนี้ไม่ใช่ดูถูกดูแคลนธรรมหรอก

บางคนถามว่าแล้วเวลาเข้าห้องน้ำห้องส้วม เราภาวนาบาปไหม..?

แล้วมันจะไปบาปไปกรรมอะไร เราทำวิปัสสนาหรือเราภาวนาได้

ถ้าทำวิปัสสนา เราก็ดูว่าอาหารที่เราทานไปเมื่อวาน

ตอนรู้สึกอร่อยบ้าง ไม่อร่อยบ้าง เฉย ๆ บ้าง

มันย่อยออกมาจากกระเพาะ จากลำไส้ แล้วเหลือเป็นกาก

กลิ่นไม่เหมือนเดิม สีก็ไม่เหมือนเดิม อะไร ๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

นั่น คือความเปลี่ยนแปลงที่เรารู้จักกันว่า ความเป็น อนิจฺจํ อนตฺตา ของสิ่งนั้นๆ

และมันก็ว่างจากตัวตน คือ ตัวมันเองก็ว่างจากตัวมันเอง

ทำให้เราเห็นความเปลี่ยนแปลงของสิ่งนั้น

มันเป็นของสกปรกมาตั้งแต่ต้น แต่เรามองไม่เห็น

เพราะเราไม่วิปัสสนานั่นเอง..

ถ้าเรามีวิปัสสนาแล้ว ไม่ว่าในขณะไหน เมื่อไหร่

เราจะก็เห็นทุกๆสิ่ง ตามความเป็นจริง

ไม่ใช่นั่งถ่ายไปพลาง ฝันไปพลาง หรือ ทำแบบละเมอๆ ไป

มันก็เลยปลดออกได้แต่อุจจาระ และ ปัสสาวะ

..ถ้าเราฉลาด เราจะปลดทุกข์ภายใน คือ กิเลส ตัณหาได้ด้วย..

จึงเรียกห้องน้ำห้องส้วมว่า… ห้องวิปัสสนา

คนที่มีฐานะ สร้างกันเป็นแสนๆ ล้านๆ แต่แล้วก็ใช้ไม่คุ้ม

ไม่ได้ทำห้องวิปัสสนาไปด้วย

มันจึงปลดทุกข์ได้แต่ทางกายอย่างเดียว

หลวงพ่อเอี้ยน วิโนทโก (พระวิปัสสนาจารย์)
จากหนังสือ “สุญญตา ๒ ( ว่างจากตัวตน )”

สามารถศึกษาธรรมะข้อธรรมจาก หลวงพ่อเอี้ยน เพิ่มเติมได้ที่
http://www.santibunpot.com/