ใช้สติปัญญาปล่อยวางร่างกายหรือความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นได้

พระครูวินัยธรทรงศักดิ์ (หลวงพ่อเอี้ยน)
หากถามว่าทำไมตอนพระพุทธเจ้า เสด็จดับขันธปรินิพพานถึงไม่เข้านิโรธสมาบัติ จะได้ไม่ต้องทรมานกับความเจ็บป่วย ตอบว่าไม่ใช่วิสัยของพระพุทธเจ้า ถ้าพูดกันตามภาษาชาวบ้านเรียกว่าพระพุทธเจ้ามีใจนักเลงพอ คือมีจิตเข้มแข็ง ใช้สติปัญญาปล่อยวางร่างกายหรือความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นได้ ท่านปล่อยร่างกาย ปล่อยความเจ็บป่วย ปล่อยจิตโง่หมดตั้งแต่ตรัสรู้ใต้ต้นโพธิ์แล้ว เหลือแต่จิตว่างหรือจิตเดิมแท้ เป็นธรรมชาติที่อยู่กับความสงบเย็น
เมื่อท่านปรินิพพาน ท่านก็ดับทั้งกายทั้งจิต มีแต่ความสงบเย็นที่เป็นธรรมชาติเท่านั้น ไม่เหลือตัวกูของกูเอาไว้เลย ความสงบเย็นนี้จะเลี้ยงจิตของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ตลอดไป จนถึงวินาทีสุดท้ายแห่งลมหายใจของชีวิต ทั้งกายทั้งจิตเข้าสู่ความว่างอันถาวรตลอดไป หมดรูป หมดนาม หมดคน หมดสัตว์ หมดสมมติอย่างเด็ดขาด ดับโดยไม่มีส่วนเหลือ
จากจิตโง่สู่จิตว่าง จากจิตว่างสู่จิตที่สงบเย็น….ไม่มีเปลี่ยนแปลง
หลวงพ่อเอี้ยน วิโนทโก (พระวิปัสสนาจารย์)
เนื้อหาส่วนหนึ่งจากหนังสือ “ไม่ใช่กู”

สามารถศึกษาธรรมะข้อธรรมจาก หลวงพ่อเอี้ยน เพิ่มเติมได้ที่
http://www.santibunpot.com/