การปล่อยวางความเจ็บปวดที่แท้จริง

การปล่อยวางความเจ็บปวดที่แท้จริง
เวลาท่านนั่งสมาธิเเล้วปวดขา ท่านปล่อยวางยังไงครับ ? ปล่อยวางของท่านคือการกำจัดความเจ็บปวด อย่างนี้ไม่ได้เรียกปล่อยวาง
กลับไปดูใหม่ ในใจท่านต้องการจะกำจัดเขาอย่างนี้มันจะปล่อยวางกันได้ยังไง เเล้วยังไงปล่อยวาง ? ดูดีๆ นะเเล้วเดี๋ยวบัลลังก์หน้าลองดูใหม่ ความปวดเกิดขึ้นเรื่อยๆ ความปวดบีบคั้นเรื่อยๆ จากเวทนาทางกายเริ่มเข้าสู่เวทนาทางใจเริ่มปวดเพราะท่านไปดึงเวทนามาเป็นของเราเอง จากสัญชาตญาณที่สั่งสมมาจากอวิชชาที่ไม่รู้จึงไปดึงมันเข้ามา ถ้าจะปล่อยวางมันจะมีคำๆ นี้หลุดออกมา เมื่อถึงจุดๆ นึง จะอยากปวดก็ปวดไปเถอะ ปวดไปได้เต็มที่เลย ปวดไปได้นานอย่างที่ต้องการเลย ท่านไม่ได้ต้องการกำจัดเขาเเล้วท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร ความปวดเป็นอิสระจากท่าน เมื่อนั้นท่านจะเป็นอิสระจากความปวด เเล้วท่านจะพบความจริงอย่างหนึ่งว่า ใจที่ทุรนทุรายมันดับวับ ความปวดอาจจะอยู่หรือไม่อยู่เรื่องของความปวดไม่ใช่เรื่องของเรา
อย่างนี้เขาเรียกปล่อยวาง อย่ากำจัดเค้า ถ้าพยามกำจัดเขา อย่ามาอ้างว่าตัวเองปล่อยวาง เเต่ถ้าต่างคนต่างอยู่ เเกก็อยู่ของเเกไปจะอยู่นานเเค่ไหน จะอยู่สั้นเเค่ไหนเเกเป็นอิสระจากฉันเมื่อนั้นฉันจะเป็นอิสระจากเธอ อย่างนี้ถึงจะเรียกปล่อยวาง
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม
เนื้อหาส่วนหนึ่งจากคอร์สปฏิบัติธรรม มัคคานุคาเบื้องต้น