เมื่อนั้นท่านจะเป็นอิสระ อิสระที่แท้จริง

เมื่อนั้นท่านจะเป็นอิสระ อิสระที่แท้จริง
เมื่อจิตไม่เข้าไปยึดถือขันธ์ ๕ นี้อีก วางอุปาทานในขันธ์นี้ลง ขันธ์ทุกขันธ์ในโลกเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็เสื่อมสลายไปตามธรรมชาติจะไม่มีใครตายกับมัน ในมุมของนิพพาน ความตายไม่เที่ยง มีสำหรับผู้เข้าไปโง่ยึดถือ แต่ถ้าไม่มีผู้เข้าไปยึดถือความตายไม่มี เพราะความตายเป็นสิ่งที่เราคิดขึ้นมาเองว่ากูตาย
ต้นไม้เกิดขึ้นแล้วก็เสื่อมสลายไปเราก็ไม่ได้เข้าไปทุกข์กับมัน ดอกไม้วันแรกก็สดใสวันนี้ก็เสื่อมสลายไปคอตกพับเดี๋ยวก็เหี่ยวตายไป ไม่เห็นมีใครมาตายหรือว่าทุกข์กับมัน วันไหนก็ตามที่วางความเห็นผิด ละความเห็นผิด ไอ้นี่กับไอ้นี่ก็เท่ากัน ไอ้นี่กับไอ้นี่ก็เท่ากัน
ผู้ที่ถึงธรรมจึงเห็นสรรพสิ่งทั้งโลกทั้งจักรวาลนี้เป็นเพื่อนกันหมด คือเป็นเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายจริงๆ แต่ไม่มีผู้ตายกับมัน จึงไม่มีผู้ไปทุกข์กับมัน เพราะสภาพนี้เป็นสภาพของโลกตามธรรมชาติ จึงไม่มีใครทุกข์ไปกับมันอีก เมื่อวันหนึ่งที่เราปฏิบัติตามอริยมรรคมีองค์ ๘ จนถึงที่สุดแห่งทุกข์ ที่เราได้ยินคำว่าที่สุดแห่งทุกข์ คือวาง ไม่มีทุกข์อีกแล้ว นี่คือที่สุดแล้ว จบกันซะที นั่นล่ะคือปลายทางของทุกๆ คน
แต่สัตว์โลกที่ยังมีอวิชชาเหนียวแน่น มีตัณหาเป็นเครื่องผูกพันก็จะอยู่ไปอย่างนี้ ไปยึดของที่เกิดตาย เกิดตาย เกิดตาย ยึดของเกิดตาย เห็นภาพเลยว่าถ้าเราเข้าไปยึดของเกิดตาย เกิดตายอยู่อย่างนี้ ทุกข์ตาย ถ้าเรายึดของที่มันเกิดตาย เกิดตาย เกิดตาย เกิดดับ เกิดตาย จะใช้คำไหนก็ได้ให้มันชัด เกิดตาย เกิดดับ เราทุกข์ตาย แต่เมื่อไหร่เราปล่อยความยึดถือลงได้ สภาพเกิดดับเกิดตายไม่มีอีก มันจะเป็นอิสระ
ใครจะเป็นอะไรมัน ก็เป็นของมันตามธรรมชาติอยู่แล้ว เป็นของมันอยู่แล้ว ไม่มีใครเดือดร้อนกับมันอีกแล้ว นั่นล่ะท่านจะเป็นอิสระ
อิสระที่แท้จริง
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

ส่วนหนึ่งจากธรรมบรรยาย ในคอร์สปฏิบัติธรรม “มัคคาคานุคา ก-ฮ”
สามารถดาวโหลดคลิปเสียงคอร์สนี้ฟังได้ที่นี่
https://makkanuka.wordpress.com/2015/02/17/makkanuka-a-z/