ท่านกำลังรู้โกรธจริงๆ หรือ?

มีคำถามมาถามว่า เวลาที่เราโกรธเเล้วเราก็กดข่มที่จะไม่ด่าว่าสวนออกไป การกดข่มอย่างนี้ถือว่าเป็นการปฏิบัติธรรมหรือดีไหม? เพราะกดข่มมากๆ บางทีมันระเบิดตูม! ขึ้นมาง่ายๆ เลย
ผมบอกว่าการกดข่มหรือการอดทนอดกลั้นหรือขันติหรือธรรมะเป็นธรรมเครื่องเผากิเลส เเต่หากเรามีปัญญาเข้าไปประกอบมันไม่ระเบิดหรอก วันนี้เราปฏิบัติเราไม่เกิดปัญญา เราจึงเอาเเต่อดทนอดกลั้นกดข่มเอาไว้
เเต่หากเราเห็นว่าโกรธ เเล้วเสร็จเเล้วเราก็อดทนอดกลั้นที่จะไม่ทำบาปทำอกุศลด้วยการตอบโต้ สุดท้ายมันก็บรรเทาเบาคลายลงไป เเล้วก็เห็นว่าการเกิดขึ้นของความโกรธสุดท้ายมันก็ดับไปเป็นธรรมดา ครั้งที่ ๒ ครั้งที่ ๓ ครั้งที่ ๔ ครั้งที่ ๕ ถ้าเราเห็นอย่างนี้เกิดขึ้นเเล้วก็ดับไปเป็นธรรมดา ไม่ว่ามันจะนานเเค่ไหนก็ตามเเต่สุดท้ายมันก็ดับไปเป็นธรรมดา วันข้างหน้าเมื่อจะโกรธอีก ธรรมชาติของจิตก็จะเข้าใจเอง นี้เป็นวิธีง่ายๆ ที่เเทรกเเทนที่จะเเค่อดทนอดกลั้นเเต่กลับไปเห็นด้วยว่าการอดทนอดกลั้นนั้นในที่สุดความโกรธก็ดับไปเป็นธรรมดา
ถ้าจะดึงมาสู่การปฏิบัติก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร หากคนมีพื้นฐานดีอยู่อย่างนี้อยู่เเล้ว อันนี้ถามโดยคนที่ไม่ได้เข้ามาปฏิบัติเลย เเต่สำหรับนักปฏิบัติพอเวลาความโกรธเกิดขึ้น ในสัมมาวายามะ มรรคองค์ ๖ ก็บอกอยู่เเล้วว่า ละอกุศลเเล้วก็เจริญกุศลไว้ อกุศลกำลังเกิดขึ้นความโกรธกำลังเกิดขึ้น
หลายคนก็บอกว่าต้องเข้าไปรู้ความโกรธไหม?
การเข้าไปรู้ความโกรธ กับการเข้าไปเห็นโทสะเกิดขึ้น คนละตัวกันนะ
มันคนละเรื่องกัน
วันนี้เราเข้าใจผิด
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม
เนื้อหาส่วนหนึ่งจากการบรรยายธรรมในหลักสูตร มัคคานุคาเข้ม
นกกับต้นไม้ ตอน ผู้อยู่ใกล้นิพพาน

สามารถดูคลิปวีดีโอธรรมบรรยายนี้แบบออนไลน์ได้ ที่นี่
http://youtu.be/kdl3NZ9KBqY?list=PLg335evdAUbbHLfHqqO1F1FlW2kMSqUwL

หรือสามารถดูในรูปแบบแผ่นดีวีดีได้ ที่นี่
http://suanyindee.lnwshop.com/product/21/dvd-ชุดนกกับต้นไม้-ซีรีย์ชุดที่-4-5