มันจะกลายเป็นของเย็น เมื่อเราไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น

ครั้งหนึ่งผมออกไปวิเวกอยู่ในป่าคนเดียว ผมจำได้เลยอุณหภูมิ ๔๒ เท่านี้เลย เข้าไปอยู่คนเดียว อยู่บนภูเขา ในเต็นท์อยู่ไม่ไหว ร้อนมาก ก็ต้องออกมานอนอยู่นอกเต็นท์ แต่ตอนนั้นเป็นตอนกลางวัน ซักบ่ายๆ ประมาณนี้ โอ้โห ร้อนจริงๆ แล้วร้อนไม่ว่า แมลงหวี่เต็มไปหมดเลย เข้าหูเข้าตา ก็นอนไสยาสน์อยู่นอกเต็นท์
สักพักรู้สึก มันก็เกิดความรู้สึกขึ้นมาตอนนั้น ตอนนั้นสัก ๒ ปีแล้ว ๒ ปีที่แล้ว ขณะที่มันกำลังทั้งร้อนทั้งแมลงหวี่ ทั้งสร้างความรำคาญทุกๆ ด้านเลย คือความทุกข์มันเริ่มก่อตัวขึ้น ความทุกข์ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น แล้วมันก็มีเสียงโพล่งขึ้นมาจากข้างใน
“ถ้าการเข้าถึงนิพพานอากาศต้องเย็นดั่งใจ แมลงหวี่ต้องไม่มี มันคงไม่ใช่แล้วล่ะ”
หลังจากนั้นมันพรึ่บ วินาทีนั้น ผมรู้สึกอย่างเดียวว่า ต่อให้มีปุ่มกดเปิดแอร์กลางป่าตอนนั้น ให้อุณหภูมิเย็นอย่างรวดเร็วถึง ๒๕ มีมุ้งรั้วรอบขอบชิดมาป้องกันแมลงหวี่แมลงวัน ผมไม่มีความรู้สึกอยากจะกดปุ่มหรืออยากจะอยู่ในนั้นเลย เพราะมันไม่ทำให้ผมมีความสุขมากขึ้นกว่านี้ได้อีกแล้ว
มันจะกลายเป็นของเย็น เมื่อเราไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม
เนื้อหาส่วนหนึ่งจากธรรมบรรยายในคอร์สปฏิบัติธรรม
หลักสูตร มัคคานุคาเข้ม “คอร์สไฟลุกกลางหอธรรม”
๔-๙ เมษายน ๒๕๕๖

สามารถดาวโหลด ฟังคลิปเสียง mp3 คอร์สปฏิบัติธรรมนี้ได้ที่นี่
https://makkanuka.wordpress.com/2015/02/28/on-fire-course/

สามารถดูคลิปวีดีโอคอร์สปฏิบัติธรรมนี้ได้ออนไลน์ได้ที่นี่
http://youtu.be/lB5iN17oKJI?list=PLg335evdAUbb0ARKin2CuNvkRkiAV3_uh

หรือดูในรูปแบบแผ่น DVD ได้ที่นี่
http://suanyindee.lnwshop.com/product/13/dvd-ชุดไฟลุกกลางหอธรรม-ซีรีย์ชุดที่3-5-มัคคานุคาเข้ม