เมื่อว่างก็สงบเย็น เมื่อสงบเย็นก็ไม่ยึดถือ เมื่อไม่ยึดถือก็สลัดคืน

เมื่อว่างก็สงบเย็น เมื่อสงบเย็นก็ไม่ยึดถือ เมื่อไม่ยึดถือก็สลัดคืน
จิตที่สุขสงบเย็นนั้น มาจากปราศจากกามสุขทางวัตถุมากระตุ้นให้อยาก

(ตัณหา = สมุทัย เหตุให้เกิดทุกข์)

หมดความยึดถือในขันธ์ 5 เพราะตัวขันธ์เองทั้งหมดล้วนเกิดดับเป็นทุกข์

สิ่งเป็นทุกข์ ไม่มีตัวตน เกิดตามเหตุเกิด หมดไปเมื่อหมดเหตุ

เมื่อปล่อยวางขันธ์จึงหมดเหตุเกิด

นั่นเป็นนิพพาน

ตอนเห็นอนัตตานั้นกำลังเห็นความจริงแล้ว การเห็นอนัตตาจึงคร่อมกันระหว่างโลกและธรรมแท้ เมื่อปฏิบัติจนหมดเหตุในการสร้างตัวตน ก็สงบเย็นในที่สุด

ทางไปสวรรค์มันรก ทางไปนรกมันเรียบ ทางไปนิพพานนั้นเงียบ เงียบได้เพราะเห็น เห็นแล้วคลายความยึดถือ คลายความยึดถือจึงดับ เมื่อดับก็ว่าง เมื่อว่างก็สงบเย็น เมื่อสงบเย็นก็ไม่ยึดถือ เมื่อไม่ยึดถือก็สลัดคืน

อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

เนื้อหาส่วนหนึ่งจากหนังสือ “เห็นถูก รู้เเจ้ง ๒”
https://makkanuka.files.wordpress.com/2015/02/know-the-truth-see-the-truth-2.pdf