สร้างภพสร้างชาติให้ของไม่มีตัวตนไปเพื่ออะไร

ข้างในเวลามีความทุกข์ แล้วมันยังแก้ทุกข์ อยู่ในขั้นตอนของการแก้ทุกข์ แต่ยังไม่ถึงจุดที่ดีที่สุด มันก็จะดันกันอยู่อย่างนี้ ข้างในเราก็ทุกข์
ที่เห็นอย่างนี้ร้องไห้ก็มี เพราะฉะนั้นประสบการณ์การปฏิบัติจริงๆ ที่อยากจะเอามาเล่าให้ฟังก็คือ ความท้อมี แต่ไม่เลิก
ท้อใจ เหนื่อย เบื่อ แต่ความเบื่อไม่ใช่ความเบื่อในการปฏิบัตินะคะ แต่มันเบื่อกับว่าทำไมเราทุกข์เหลือเกิน มี
แต่สิ่งที่ช่วยได้จริงๆ กลับเป็นธรรมะที่แท้จริง ที่เอามาพิจารณาอยู่เสมอ
สมมุติในความทุกข์เกิดขึ้น ตอนนี้ทุกท่านรู้จักขันธ์ ๕ กันแล้วใช่ไหม รู้จักรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ อยู่แล้ว
สิ่งที่เวลาความทุกข์เกิดขึ้น สิ่งที่เอามาน้อมพิจารณาตลอดก็คือว่าขันธ์ ๕ ไม่ใช่เราใช่ไหมคะ รูปไม่ใช่เรา เวทนา ความสุข ความทุกข์ ความเฉยๆ ไม่ใช่เรา สัญญาความจำไม่ว่าจำเรื่องดีเรื่องไม่ดี ไม่ใช่เรา
สังขารความคิดปรุงแต่ง ก็ไม่ใช่เรา วิญญาณที่ไปรับรู้ความรู้สึก ก็ไม่ใช่เรา
ถ้าขันธ์ ๕ ข้างในไม่ใช่เรา ตัวปุ๊กไม่มี
ขันธ์ ๕ ข้างนอก ก็ไม่ใช่เขา
รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ที่ปฏิสัมพันธ์ด้วยกันก็ไม่ใช่เขา
เพราะฉะนั้นขันธ์ ๕ ข้างในไม่มี ขันธ์ ๕ ข้างนอกก็ไม่มี
ไม่มีเรา ไม่มีเขา แล้วจะไปหลงโกรธ หลงโลภ หรือไปหลงกับของไม่มีตัวตน แล้วมานั่งสร้างภพสร้างชาติให้ของไม่มีตัวตนไปเพื่ออะไร
ชีปุ๊ก
อุบาสิกาใจพระ ๒๕๕๗
https://www.youtube.com/watch?v=T34Hs3JoweE