ในการเดินทาง ต้องเนกขัมมะออกจากกาม

ในสัมมาสังกัปโป ความดำริที่มาจากสัมมาทิฏฐิเพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไปถึงความหลุดพ้นให้ได้ ข้อที่หนึ่ง คือเนกขัมมะออกจากกามไม่มุ่งร้ายไม่เบียดเบียนจะเห็นว่าสิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัส อาชีพของอุบาสกเเน่นอนไม่มุ่งร้ายไม่เบียดเบียน เเต่ไม่มีอาชีพไหนของฆราวาสเลยนะที่เนกขัมมะออกจากกาม ยกเว้นถ้าจะบอกว่าเป็นอาชีพ มีอาชีพนี้อาชีพเดียวครับ ภิกษุในธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า ซึ่งมีปาฏิโมกข์มีศีลเป็นเครื่องกำกับต้องเนกขัมมะออกจากกาม มีอาชีพเดียวที่เป็นสัมมาอาชีพจริงๆเเท้ๆคือภิกษุในธรรมวินัย ที่จะเป็นหนทางลัดสั้นตรงสู่พระนิพาน นั้นเเปลว่าฆราวาสเข้าไม่ถึงธรรมเลยหรือ ?
ฆราวาสถ้าจะถึงธรรมต้องเนกขัมมะที่ใจ การเนกขัมมะที่ใจในพระสูตรบอกไว้เลยว่าคือถอนฉันทราคะในสิ่งนั้นออก สิ่งนั้นจะกลายเป็นของว่างเลย เพราะฉะนั้นหากฆราวาสต้องการเดินทางสู่พระนิพพานจริงๆ การใช้ชีวิตต้องไม่ประกอบตนพัวพันอยู่ด้วยกามเเบบเฉอะแฉะเละเทะเเน่ ผู้ที่ถึงธรรมหรือผู้ที่ท่านคิดว่าท่านจะถึงธรรมที่เป็นฆราวาสคงไม่ใช้ชีวิตเฉอะแฉะเละเทะกับกามเเน่ๆ ยังไงก็ต้องเนกขัมมะด้วยจิต จะใช้สิ่งนั้นอยู่เเต่ไม่ได้เข้าไปยึดเข้าไปถือเข้าไปติด เอามันมาเทิดทูนบูชา พร่ำสรรเสริญเมาหมกอยู่ ไม่มีในบุคคลเหล่านั้นเเน่ๆ มีไว้ใช้ก็ใช้ อะไรต้องใช้ก็ใช้
เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเราก็เป็นนักปฏิบัติ เรามีความจำเป็นต้องอยู่ในเพศนี้ด้วยเหตุผลอะไรก็เเล้วเเต่ละบุคคล เพราะฉะนั้นท่านต้องเข้าใจความจริง ถ้าจะเนกขัมมะก็ต้องเนกขัมมะ เนกขัมมะทางกายไม่ได้ก็ต้องพรากทางใจออกด้วย
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม
ส่วนหนึ่งจากธรรมบรรยาย ในคอร์สปฏิบัติธรรม “มัคคาคานุคา ก-ฮ”
สามารถดาวโหลดคลิปเสียงคอร์สนี้ฟังได้ที่นี่
https://makkanuka.wordpress.com/2015/02/17/makkanuka-a-z/