อิสระภาพที่เเท้จริง

เมื่อจิตไม่เข้าไปยึดถือขันธ์ 5 นี้อีก วางอุปาทานในขันธ์นี้ลง ขันธ์ทุกขันธ์ในโลกเกิดขึ้นตั้งอยู่เเล้วก็เสื่อมสลายไปตามธรรมชาติ จะไม่มีใครตายกับมัน ในมุมของนิพพาน ความตายไม่เที่ยงมีสำหรับผู้เข้าไปโง่ยึดถือ เเต่ถ้าไม่มีผู้เข้าไปยึดถือความตายไม่มี เพราะความตายคือสิ่งที่เราคิดขึ้นมาเองว่ากูตาย
ต้นไม้เกิดขึ้นเเล้วก็เสื่อมสลายไปเราก็ไม่ได้เข้าไปทุกข์กับมัน ดอกไม้วันเเรกก็สดใส วันนี้ก็เสื่อมสลายไปคอตกพับเดี๋ยวก็เหี่ยวตายไปไม่เห็นมีใครมาตายหรือว่าทุกข์กับมัน วันไหนก็ตามที่วางความเห็นผิดละความเห็นผิดไอ้นี่กับไอ้นี่ก็เท่ากัน ผู้ที่ถึงธรรมจึงเห็นสรรพสิ่งทั้งโลกทั้งจักรวาลนี้เป็นเพื่อนกันหมด คือเป็นเพื่อนเกิด เเก่ เจ็บ ตายจริงๆ เเต่ไม่มีผู้ตายกับมันจึงไม่มีผู้ไปทุกข์กับมันเพราะสภาพนี้เป็นสภาพของโลกตามธรรมชาติ จึงไม่มีใครทุกข์ไปกับมันอีก
เมื่อวันนึงที่เราปฏิบัติตาม “อริยมรรคมีองค์ ๘” จนถึงที่สุดเเห่งทุกข์ที่เราได้ยินคำว่า ที่สุดเเห่งทุกข์คือวางไม่มีทุกข์อีกเเล้ว นี้คือที่สุดเเล้วนะ จบกันซะที นั้นแหละคือปลายทางของทุกๆ คน
เเต่สัตว์โลกที่ยังมีอวิชชาเหนียวเเน่น มีตัณหาเป็นเครื่องผูกพันก็จะอยู่ไปอย่างนี้ ไปยึดของที่เกิดตายๆ เกิดตายไปยึดของเกิดตาย เห็นภาพเลยว่าถ้าเราเข้าไปยึดของเกิดตายๆ อยู่อย่างนี้ทุกข์ตาย ถ้าเรายึดของที่มันเกิดตายๆ เกิดดับ เกิดตายจะใช้คำไหนก็ได้ให้มันชัด เกิดตาย เกิดดับ เราทุกข์ตาย เเต่เมื่อไหร่เราปล่อยความยึดถือลงได้ สภาพเกิดดับเกิดตายจะไม่มีอีกมันจะเป็นอิสระ ใครจะเป็นอะไร มันก็เป็นของมันตามธรรมชาติอยู่เเล้ว เป็นของมันอยู่เเล้วไม่มีใครเดือดร้อนกับมันอีกเเล้ว นั้นแหละท่านจะเป็นอิสระ อิสระที่เเท้จริง
วันนี้ชีวิตที่อยู่เนื่องด้วยอะไรๆ โดยเฉพาะผู้อื่นมันเป็นทุกข์ เเค่เป็นอิสระก่อน อิสระจากเครื่องร้อยรัดทั้งหลาย มันเหมือนคนติดยาถ้าเค้าเลิกยาได้เค้าก็จะมีความสุข เค้าก็จะเป็นอิสระ
อาจารย์ประเสริฐ อุทัยเฉลิม
ส่วนหนึ่งจากธรรมบรรยาย ในคอร์สปฏิบัติธรรม “มัคคาคานุคา ก-ฮ”
สามารถดาวโหลดคลิปเสียงคอร์สนี้ฟังได้ที่นี่
https://makkanuka.wordpress.com/2015/02/17/makkanuka-a-z/